Μια ακόμα ταινία

Μια ταινία η οποία παρουσιάζει πλήρως το θέμα της αθωότητας όσον αφορά την επιβολή της θανατικής ποινής είναι "Η ζωή του Ντείβιντ Γκέιλ", με τους Kevin Spacey και Kate Winslet. Αν δεν την έχετε δει, μην διαβάσετε αυτή την ανάρτηση! Σας συμβουλεύω πάντως να τη δείτε. Είναι καλογραμμένη, με δυνατά ονόματα, και πολλά νοήματα.

Να το τρέιλερ της ταινίας:

Στην ταινία αυτή παρουσιάζεται η ζωή του David Gale, ενός επιφανούς καθηγητή φιλοσοφίας ο οποίος συμμετείχε ενεργά στο κίνημα ενάντια στην θανατική ποινή και είχε έρθει συχνά σε αντιπαράθεση με διάφορα πολιτικά πρόσωπα. Ο David κάνει όμως το μοιραίο λάθος να συνάψει σχέση με μια φοιτήτριά του. Αυτό οδηγεί στην αποπομπή του, ενώ παράλληλα χωρίζει από τη γυναίκα του, η οποία μετακομίζει έξω από την πόλη, παίρνοντας μαζί της και τον γιο τους. Από το σημείο αυτό αρχίζει η κατηφόρα για τον David. Δε μπορεί να βρει πουθενά δουλειά, χάνει το σπίτι του, και γίνεται αλκοολικός. Έτσι, μόνος και πληγωμένος, στρέφεται στη μόνη φίλη που είχε, την Constance, ενεργό μέλος της οργάνωσης κατά της θανατική ποινής. Μια μέρα, η Constance βρίσκεται νεκρή στο σπίτι της, και όλα τα στοιχεία οδηγούν στον David. Η αστυνομία τον συλλαμβάνει και τον καταδικάζει σε θάνατο. Οι αποδείξεις είναι ακλόνητες και όλοι είναι πεπεισμένοι για την ενοχή του. Μια δημοσιογράφος λοιπόν καλείται να καλύψει την υπόθεση μόλις 4 μέρες πριν την τέλεση της ποινής. Μετά από πολλές έρευνες, αποκαλύπτεται η αλήθεια: ο David δεν έπεσε θύμα σκευωρίας, ούτε όμως τέλεσε το έγκλημα. Αντίθετα, η Constance αυτοκτόνησε συναινώντας στην καταγραφή του θανάτου της. Ο David γνώριζε ότι θα κατηγορούταν ο ίδιος για τον φόνο, και σχεδίασε τα πράγματα έτσι ώστε να εκτελεστεί μέχρι τέλους η θανατική ποινή για να αποδείξει ένα πράγμα: Πάντα, μα πάντα, ακόμα και όταν όλα δείχνουν το αντίθετο, υπάρχει η περίπτωση να καταδικαστεί ένας αθώος. Ο David πέρασε αυτό το μήνυμα στους πολίτες θυσιάζοντας τη ζωή του.

Η ταινία αυτή είναι συγκλονιστική γιατί ξεδιπλώνει ένα κουβάρι συνωμοσιών Δείχνει πώς τα πράγματα μπορούν να έχουν περισσότερες από μία πλευρές και πώς αυτό που δεν λογαριάζουμε καν μπορεί να είναι τελικά η αλήθεια.

Άραγε πόσοι άνθρωποι βρέθηκαν στη θέση του David, χωρίς να έχουν την ελπίδα ότι θα μπορέσουν να ξεφύγουν από την προδιαγεγραμμένη μοίρα τους;

Κλείνω με μια φράση του David:
"Τι πραγματικά ξέρουμε για τον θάνατο; Απλά ότι κανένας δε γυρίζει πίσω."

The Life of David Gale
The crime is clear. The truth is not.

Ο μεγιστάνας απαγχονίζεται

Στην ανάρτηση "Καταδίκη μεγιστάνα σε θάνατο", είχαμε αναφερθεί σε μια υπόθεση δολοφονίας τραγουδίστριας από μεγιστάνα, ο οποίος καταδικάστηκε στη συνέχεια σε θάνατο. Ωστόσο, για να οριστικοποιηθεί η ποινή του, έπρεπε να δικαστεί η υπόθεση και από τις θρησκευτικές αρχές.

Πριν λίγες μέρες ανακοινώθηκε ότι τελικά ο μεγιστάνας Μουσταφά καταδικάστηκε σε θάνατο με απαγχονισμό μετά από συναίνεση και των θρησκευτικών αρχών της περιοχής.

Ο Μουσταφά είχε δώσει 2.000.000 δολάρια στον συνέταιρό του για να δολοφονήσει την τραγουδίστρια, με την οποία ο ίδιος είχε συνάψει σχέση. Ο δικηγόρος του ανέφερε ότι ήταν ερωτευμένος με την Τανίμ, αλλά ωστόσο, δε γινόταν να την παντρευτεί λόγω της αντίθεσης της οικογένειάς του.

Τώρα γιατί τη δολοφόνησε, ενώ θα μπορούσε να την χωρίσει...αυτό το γνωρίζει μόνο ο ίδιος. Πάντως το δικαστήριο θεώρησε πράξη εκδίκησης την δολοφονία της και έτσι, του επέβαλε την εσχάτη των ποινών.

Πηγή: Άρθρο

Mistake?

Σε συνέχεια των επιχειρημάτων κατά της θανατικής ποινής, σας παρουσιάζω ένα διαφημιστικό μήνυμα που κυκλοφόρησε πριν λίγα χρόνια στο εξωτερικό σε σχέση με τη λανθασμένη εκτέλεση ενός ατόμου που δεν είχε τελέσει ένα έγκλημα.

Μπορείτε να δείτε το βίντεο τώρα:



Όσον αφορά την αθωότητα ενός κατηγορούμενου, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε το εξής: υπάρχει η πραγματική αθωότητα και η νομική. Η πραγματική αθωότητα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος δεν τέλεσε το έγκλημα και δεν είχε καμία σχέση με αυτό. Η νομική αθωότητα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος αθωώθηκε από το δικαστήριο λόγω ανεπαρκών ή λανθασμένων αποδεικτικών στοιχείων. Με άλλα λόγια, μπορεί να έκανε, μπορεί και να μην έκανε το έγκλημα. Στις περισσότερες περιπτώσεις που σχετίζονται με την θανατική ποινή, ο κατηγορούμενος αποδεικνύεται ότι δεν έκανε το έγκλημα, εκ των υστέρων μέσα από διάφορα τεστ DNA κλπ.

Όπως και να΄χει, η παραπάνω μαρτυρία, και γενικότερα, η παραμικρή πιθανότητα λάθους, θα έπρεπε να προκαλεί πολλούς ενδοιασμούς.