Γνώμες...

Πολλοί έχουν πει πολλά για τη θανατική ποινή...Οι φιλόσοφοι, οι δικαστές, οι εγκληματολόγοι, οι πολιτικοί...Τι λένε όμως οι οικογένειες των θυμάτων και των θανατοποινιτών; Πώς βλέπει κάποιος αυτή την ποινή όντας άμεσα εμπλεκόμενος;

Συγγενείς των θυμάτων

"Ξέρω ότι η αγάπη δε ζητάει εκδίκηση. Δε ζητάμε μια ζωή για τη ζωή που χάθηκε. Η αγάπη θέλει γιατρειά, ειρήνη, και ολοκλήρωση. Το μίσος δε μπορεί να ξεπεράσει το μίσος. Μόνο η αγάπη μπορεί να ξεπεράσει το μίσος και τη βία. Η αγάπη είναι το φως, το κερί που δε μπορεί να σβηστεί απ'όλο το σκοτάδι του κόσμου. Γι'αυτό, δε ζητάμε τη θανατική ποινή."
Hector Black


"Ο αδερφός μου δολοφονήθηκε για τα χρήματα που είχε στην τσέπη του. Με το να σκοτώσουμε αυτούς που καταδικάζουμε δεν κάνουμε τον κόσμο πιο ασφαλή. Όλα γίνονται πιο απλά αν σπάσουμε τον κύκλο της βίας."
Merida Blanco


"Συχνά, πολλοί υποθέτουν ότι οι οικογένειες των θυμάτων επιθυμούν τη θανατική ποινή. Η τρομακτική αλήθεια όμως για όλους εμάς που χάσαμε κάποιο αγαπημένο μας πρόσωπο είναι πως οτιδήποτε κι αν συμβεί στους δολοφόνους, αυτό δε θα φέρει πίσω όσους δολοφονήθηκαν."
Sharon Borcyzewski


"Ο μη φυσικός θάνατος είναι λάθος, όποιος κι αν τον προκαλεί."
Antoinette Bosco


"Ο αγαπημένος ύμνος του πατέρα μου ήταν 'Ας υπάρξει ειρήνη στη γη, κι ας ξεκινήσει με μένα'. 'Οσοι από εμάς παλεύουν ενάντια στη θανατική ποινή, παλεύουν για την ειρήνη."
Suezann Bosler


"Όταν δολοφονήθηκε ο άντρας μου, ένα κομμάτι μου πέθανε μαζί του. Στην πορεία ανακάλυψα ότι ο μόνος τρόπος για να γιατρευτώ ήταν να ξεπεράσω τον πόνο και τον θυμό. Προτίμησα να τιμήσω τη μνήμη του μέσα από τη συμπόνοια και όχι μέσα από την δημιουργία περισσότερων θυμάτων."
Carol Byars


"Πολύ συχνά οι οικογένειες των θυμάτων που εναντιώνονται στη θανατική ποινή αντιμετωπίζονται σαν κάτι διαφορετικό. Θα θέλαμε να σταματήσουν να μας χρησιμοποιούν ως αφορμή για να δικαιολογήσουν αυτή την παράλογη ποινή."
Pat Clark


"Τοποθετούμε τον εαυτό μας στον χάρτη ως την πιο βάρβαρη χώρα. (Η θανατική ποινή) είναι προμελετημένος φόνος, και τον τελούμε με ένα μεγάλο χαμόγελο στο πρόσωπό μας."
Jim Fowler


"Κάθε φορά που χρησιμοποιούμε τη θανατική ποινή, γινόμαστε αυτό που καταδικάζουμε: άνθρωποι που σκοτώνουν ανθρώπους."
Marietta Lane

Συγγενείς των θανατοποινιτών

"Η κοινωνία δε μας βλέπει πια σαν ανθρώπους. Ο τύπος ήθελε να μάθει αν κάναμε κάτι παράνομο. Παίρναμε ναρκωτικά; Μας χτυπούσαν; Κατά τη διάρκεια της δίκης, μας φερόντουσαν σαν να ήμασταν όλοι δολοφόνοι."
Martina Correia


"Το να πεις αντίο στο παιδί σου είναι το πιο επίπονο πράγμα που θα μπορούσε να κάνει ποτέ μια μητέρα. Μου άφησε έναν κόμπο στην καρδιά που δεν έφυγε ποτέ."
Jane Barnabei


"Ποιος προσπαθεί να γιατρέψει τον δικό μας πόνο; Ποιος μας λέει ότι λυπάται για το θάνατο του παιδιού μας; Μας θεωρεί το κράτος θύματα; Όχι. Αλλά όσο ζω και αναπνέω, ξέρω ότι εμείς είμαστε τα πραγματικά θύματα, εμείς έχουμε όλο τον πόνο και κανένα τέλος (closure)."
Lyndia Faihtinger


"Συμπάσχω με όλες τις οικογένειες που πρέπει να αντιμετωπίσουν τη δολοφονία κάποιου αγαπημένου τους προσώπου. Αλλά όλος ο κόσμος θρηνεί γι'αυτούς. Αυτό που δεν συνειδητοποιεί όμως κανείς είναι ότι το μόνο που θα δέχεται η δική μου οικογένεια είναι η περιφρόνηση όταν ο δικός μας άνθρωπος πεθάνει."
Vickie Robinson


"Τα παιδιά των θανατοποινιτών υποφέρουν σιωπηλά...Ξέρω ένα 9χρονο κοριτσάκι που γράφει στο ημερολόγιό του "Ο μπαμπάς θα πεθάνει σήμερα", κάθε φορά που ανακοινώνεται η νέα ημερομηνία εκτέλεσης του πατέρα της."
Betsy Wolfenden



Τέλος...το πιο συγκλονιστικό...Οι σκέψεις όσων βρέθηκαν αντιμέτωποι με τη θανατική ποινή ενώ ήταν αθώοι..

"Βρέθηκα μόλις 72 ώρες πριν την εκτέλεσή μου. Σε αυτό το σημείο πρέπει να έχεις συνάψει ειρήνη με τον εαυτό σου."
Randall Dale Adams


"Δεν ξέρω πώς μπορεί οποιοσδήποτε να πηγαίνει στην εκκλησία Κυριακή πρωί, και να αποκαλεί τον εαυτό του Χριστιανό (όταν υποστηρίζει τη θανατική ποινή)."
Clarence Brandley


"Δε νομίζω ότι υπάρχουν λέξεις για να το περιγράψει κανείς...Να βρίσκεσαι στο Τέξας περιμένοντας τη θανατική ποινή...ξέροντας ότι είσαι καταδικασμένος, αλλά αθώος."
Kerry Max Cook


"Είμαι πιο ώριμος τώρα, αλλά και πολύ πιο θλιμμένος. Είδα πράγματα που ούτε καν μπορούσα να φανταστώ ότι υπήρχαν. Δεν υπάρχει περίπτωση να βγεις από τη φυλακή και να συνεχίσεις τη ζωή σου σα να μην έχεις δει τίποτα απ'όλα αυτά."
Alan Gell


"Δεν έχει σημασία αν είσαι αθώος ή ένοχος. Σημασία έχει αν μπορείς να αποδείξεις την αθωότητά σου. Αν δε μπορείς να το αποδείξεις, θεωρείσαι ένοχος. Η κατάσταση έχει αντιστραφεί: ένοχος μέχρι απόδειξη του εναντίου."
Ronald Jones


"Πέρασα 17 χρόνια, 8 μήνες, και 1 μέρα στη θανατική ποινή. Δε σώθηκα από το σύστημα. Σώθηκα ενάντια στο σύστημα."
Juan Roberto Melendez




Τα συμπεράσματα δικά σας....

Πηγή: Ιστοσελίδα

El valor de una firma

Μου έστειλαν αυτό το βίντεο, και πιστεύω ότι πρέπει να το μοιραστώ μαζί σας, μιας και είναι πρωτοβουλία της Διεθνούς Αμνηστίας.

Η αξία της υπογραφής

Έψαξα στο youtube, και βρήκα και κάποια άλλα βίντεο σχετικά με τη Θανατική ποινή.

Bullet - The Execution





Death....Penalty




Ενάντια στη θανατική ποινή


"Η δολοφονία είναι δολοφονία. Δεν έχει σημασία το πώς, πότε, ή ποιος την κάνει."

Τα βίντεο μιλούν από μόνα τους...

On crime and punishments

Μετά από προτροπή του Mano a Mano (ευχαριστώ!), διάβασα το κείμενο του Τσεζάρε Μπεκάρια σε σχέση με τη θανατική ποινή. Είχα σκοπό να το μεταφράσω, αλλά πιστεύω ότι δε θα κατάφερνα να αποδώσω πιστά το πνεύμα των λεγόμενων του. Ωστόσο, διάλεξα κάποιες φράσεις που μου έκαναν εντύπωση, και έτσι, αποφάσισα να τις παραθέσω εδώ.


"Είναι η θανατική ποινή αληθινά δίκαιη ή χρήσιμη σε ένα κράτος με καλή διακυβέρνηση; Τι δικαίωμα, ρωτάω, έχουν οι άνθρωποι να κόβουν το λαιμό των συνανθρώπων τους; Αλλά η θανατική ποινή δεν εξουσιοδοτείται από κανένα δικαίωμα, γιατί έχω αποδείξει ότι δεν υπάρχει τέτοιο δικαίωμα. Είναι λοιπόν πόλεμος ενός ολόκληρου έθνους ενάντια σε έναν πολίτη την καταστροφή του οποίου θεωρούν αναγκαία ή χρήσιμη για το γενικό καλό. Σε μια κατάσταση γαλήνης, δεν υπάρχει καμία ανάγκη να αφαιρέσουμε τη ζωή ενός υποκειμένου. Ο θάνατος ενός εγκληματία είναι ένα τρομερό, αλλά προσωρινό θέμα, συνεπώς είναι μια λιγότερο αποτελεσματική μέθοδος αποτροπής (άλλων ανθρώπων από εγκληματικές πράξεις) απ' ότι το συνεχές παράδειγμα ενός ανθρώπου αποστερημένου από την ελευθερία του, καταδικασμένου να διορθώσει μέσα από τη δουλεία του, το κακό που έκανε στην κοινωνία. Αν κάνω ένα τέτοιο έγκλημα, λέει ο θεατής στον εαυτό του, θα υποβιβαστώ σε αυτή τη μίζερη κατάσταση σε ολόκληρη τη ζωή μου. (Είναι) μια πολύ πιο ισχυρή αποτροπή από το φόβο του θανάτου τον οποίο οι άνθρωποι κρατούν πάντα σε μια απόμακρη αφάνεια. Οι βίαιες εντυπώσεις μας εκπλήσσουν, αλλά η επίδρασή τους είναι στιγμιαία. Μια ποινή, για να είμαστε δίκαιοι, πρέπει να έχει τόσο βαθμό αυστηρότητας ώστε να αποτρέπει επαρκώς τους άλλους. Υπάρχουν πολλοί που αντικρίζουν το θάνατο με αφοβία και σθεναρότητα, κάποιοι μέσα από τον φανατισμό, και κάποιοι μέσα από τη ματαιοδοξία, που μας ακολουθεί ακόμα και μέχρι τον τάφο. Άλλοι (τον βλέπουν ως) μια απεγνωσμένη λύση, είτε για να γλιτώσουν από τη μιζέρια τους, ή για να σταματήσουν να υπάρχουν. Αλλά ο φανατισμός και η ματαιοδοξία εγκαταλείπουν τον εγκληματία στην σκλαβιά, στις αλυσίδες και την πεδούκλα, σε ένα σιδερένιο κλουβί, και η απόγνωση είναι μάλλον η αρχή παρά το τέλος της μιζέριας τους. Σε όλα τα κράτη όπου επιβάλλεται η θανατική ποινή, κάθε τέλεσή της προϋποθέτει ότι τελέστηκε ένα νέο έγκλημα, ενώ στην αέναη φυλάκιση, κάθε εγκληματίας συνιστά ένα συχνό και διαρκές παράδειγμα, και αν είναι αναγκαίο να γίνονται οι άνθρωποι μάρτυρες της δύναμης των νόμων, οι εγκληματίες πρέπει να θανατώνονται: αλλά αυτό προϋποθέτει μια συχνότητα εγκλημάτων, και εφεξής, αυτή η ποινή θα χάσει την αποτελεσματικότητά της, έτσι ώστε να είναι χρήσιμη και άχρηστη ταυτόχρονα. Η ιστορία των ανθρώπων είναι μια τεράστια θάλασσα από λάθη, όπου λίγες αόριστες αλήθειες μπορούν να βρεθούν εδώ και εκεί."


Νομίζω πως ό,τι και αν προσθέσω, θα είναι μηδαμινό σε σχέση με αυτές τις θέσεις.

Πηγή: On crime and punishments (κεφ. 28)